การขาย ดูผิวเผินเหมือนเป็นเรื่องง่าย แต่เป็นเรื่องใหญ่ในตลาดหุ้นเลยทีเดียว หลายคนขายหุ้นได้ในราคาที่ต่ำกว่าตอนที่ซื้อเข้ามาเพราะว่าราคาหุ้นไม่ได้ขึ้นไปอย่างที่ตั้งใจ เมื่อซื้อแล้วราคาลดลงอยู่เรื่อยๆ จนจำใจต้องขายขาดทุน ทุกคนที่เล่นหุ้นไม่มีใครไม่รู้จัก กฎทองสองข้อ ข้อที่หนึ่งคือ cut loss ข้อที่สองคือ ห้ามลืมกฎข้อหนึ่ง แต่มีน้อยคนที่ทำได้ เพราะการขายขาดทุนนอกจากจะต้องเสียเงินแล้ว ยังต้องพบกับความเสียหายทางจิตใจ รวมทั้งยังโยงใยไปถึงการสงสัยในตัวตน ตอนที่ซื้อหุ้นเราจะไม่คิดมาก เพราะการซื้อเป็นสัญลักษณ์ของความหวัง การเกิดใหม่ การมองไปข้างหน้า แสดงถึงการมีพลัง มีอำนาจในการจับจ่าย พูดง่ายๆคือ การได้ซื้อทำให้เรามีความสุข เราจึงตัดสินใจซื้อได้ง่ายมาก ส่วนการขายเป็นอะไรที่เหมือนต้องไปง้อคนอื่น การขายขาดทุน ยิ่งเป็นความรู้สึกที่แย่กันไปใหญ่ การจำใจขายเป็นสัญลักษณ์ของความล้มเหลว เป็นคนขี้แพ้ ไม่เอาไหน มนุษย์ส่วนใหญ่ไม่มีใครอยากยอมรับว่าตัวเองผิด ในตลาดหุ้นเราจะปิดมันด้วยความหวัง อ้างว่าจะเป็นนักลงทุนระยะยาว วิธีหลีกเลี่ยงการขาดทุนอย่างมโหฬารคือ ต้องรู้จัก cut loss การจะ cut loss ได้ต้องมีความสามารถและกล้าหาญอย่างยิ่งในการยอมรับผิด การยอมรับผิดเป็นเรื่องที่ต้องฝึกฝน คนที่จะยอมรับผิดได้ต้องเป็นคนที่มีทักษะ และความชำนาญในการจัดการความผิดพลาด เข้าใจชีวิตว่า ตัวเองมีความสามารถจำกัด ไม่ได้รู้ไปเสียทุกเรื่อง การซื้อหุ้นแล้วลงไม่เกี่ยวกับเก่งหรือไม่เก่ง ขึ้นอยู่กับว่าเรารู้หรือไม่รู้ หากยังไม่รู้ก็ถือเอาเหตุการณ์นั้นเป็นครู หากผิดอีกก็ลองใหม่ได้ รู้แล้วไม่จำ ก็ทำซ้ำใหม่อีกที คิดหรือว่าคนที่เก่งๆทั้งหลายจะได้อะไรมาแบบง่ายๆฟรีๆ คนที่ประสบความสำเร็จในการเล่นหุ้น เขาผ่านการขายขาดทุนมานับครั้งไม่ถ้วน “การจำใจขาย”อย่าไปมองมันในแง่ที่น่าละอาย ตลาดให้อะไรเราก็เพียงแต่รับไว้ โอกาสมีแค่ไหนก็เอาเท่าที่ได้ ถ้าซื้อแล้วไม่ใช่ ก็แค่ขายทิ้งไปแล้วออกมาก่อน ไม่มีอะไรให้ต้องพิสูจน์ คนที่คิดว่าตัวเองเก่งเสียท่าให้กับตลาดมามากแล้ว ตลาดหุ้นเป็นเรื่องของโอกาสกับวินัย การขายขาดทุนไม่ใช่เรื่องน่าอาย แต่มันกลับเป็นเรื่องท้าทายว่า เรากล้าพอที่จะยอมรับผิดไหม การขายเป็นทักษะ เป็นเรื่องของความสามรถล้วนๆ และอะไรที่เกี่ยวข้องกับทักษะตามพจนานุกรมบอกว่าเป็นเรื่องของ ความขยันและชำนาญ นั่นคือต้องทำบ่อยๆ.

รู้ไม่ทันขาใหญ่

รายย่อยเป็นเหยื่อตลอดกาล

แม้ตลาดหุ้นจะมีกฎเกณฑ์รองรับเพื่อไม่ให้เกิดการปั่นหุ้นมากมาย แต่เบื้องหลังแล้ว หลายคนต่างรู้ดีว่า ในตลาดหุ้นนั้น มี “เจ้าของหุ้น” และ “ขาใหญ่” หรือ “เซียนหุ้น” มือพระกาฬ ที่มีความชอบในการเก็งกำไรราคาหุ้นต่างๆ อยู่ก่อนแล้ว แต่ด้วยคนกลุ่มนี้เป็นผู้ที่ศึกษาและอยู่ในวงการตลาดหุ้นหลายต่อหลายปีเขาเหล่านั้นจึงมีความเชี่ยวชาญในการลงทุนในตลาดหุ้น อีกทั้งหลายๆ คนยังรู้จักกัน แถมมีข้อมูลวงในบริษัทต่างๆ (Insider) ด้วยแล้วยิ่งทำให้ขาใหญ่ และเจ้าของหุ้นบางตัวมีส่วนสำคัญในการทั้งสร้างและทุบราคาหุ้นในตลาดหลักหุ้นไทยมาโดยตลอด

ที่ผ่านมานักลงทุนรายย่อยที่นิยมเล่นหุ้นแบบไม่ศึกษาก็มักตกเป็นเหยื่อของขาใหญ่เหล่านั้นแบบที่เรียกว่า “แมงเม่าบินเข้ากองไฟ” เล่นหุ้นขาดทุนกัน หมดตัวกันมานักต่อนัก

อย่างไรก็ดีขาใหญ่นั้นมีกลยุทธ์ที่น่าสนใจในการเล่นหุ้น คือเลือกเล่นหุ้นทั้งหุ้นปัจจัยพื้นฐานดี (Value Investor) และเล่นหุ้นแบบเก็งกำไร (Day Trade) โดยหุ้นที่เก็งกำไร ขาใหญ่ต่างๆ มักจะมีทั้งรวมกลุ่มกัน เพื่อเข้าไปซื้อหุ้นตัวเดียวกันในจำนวนมากๆ เป็นล็อตๆ ในเวลาที่ไม่ต่างกันมาก เพื่อดันราคาหุ้นนั้นๆ ให้สูงขึ้น เมื่อนักลงทุนรายย่อยเห็นสัญญาณหุ้นที่ขึ้นอย่างต่อเนื่อง ในราคาหุ้นที่ไม่แพงนัก ก็มักจะเข้ามาช้อนซื้อหุ้นตัวนั้นๆ เพราะคิดว่าราคาหุ้นจะขึ้นอีกไกล แต่หารู้ไม่ว่าช่วงนั้นขาใหญ่จะเทขายหุ้นอย่างรวดเร็วจนหมด และออกไปเล่นหุ้นตัวอื่นเรียบร้อยแล้ว ทำให้นักลงทุนรายย่อยที่ตามเข้าไปซื้อเหล่านั้น ติดยอดดอย และขาดทุนจากหุ้นเหล่านี้เป็นจำนวนมาก

นอกจากนี้ การเล่นหุ้นของขาใหญ่เริ่มมีความซับซ้อนมากขึ้น โดยร่วมมือกับทั้งเจ้าของบริษัท ดีลเมกเกอร์ (Deal Maker) และมาร์เกตเมกเกอร์ (Market Maker) เข้ามามีส่วนในการทำราคาหุ้นตัวใดตัวหนึ่ง

โดยกระบวนการปั่นหุ้นนี้จะเริ่มตั้งแต่เจ้าของบริษัทหรือเจ้าของหุ้นเดิมจะมีการคุยรายละเอียดกับดีลเมกเกอร์ ว่าจะทำการปรับโฉม

บริษัทอย่างไร ดีลเมกเกอร์ก็จะเข้าไปดูข้อมูลภายในบริษัททั้งหมดว่าจะมีโครงการอะไรเกิดขึ้นได้หรือไม่ แล้วก็จะมีการตั้งเป้าราคาหุ้น แล้วให้เครือข่ายโบรกเกอร์ทำบทวิเคราะห์หุ้นนั้นๆ ว่าทำไมถึงควรซื้อหุ้นตัวนี้ มีโครงการที่น่าสนใจที่กำลังจะลงทุนอย่างไร จากนั้น มาร์เกตเมกเกอร์จะเข้ามามีบทบาทในการเข้ามาเก็บหุ้น ดันราคาหุ้นให้สูงที่สุด และทุบหุ้นเมื่อได้กำไรตามเป้าหมายแล้ว

ภาพของหุ้นบริษัทนี้ จึงดูดี มีราคาสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องเพราะมีข่าวรองรับ ปัญหาคือเมื่อหุ้นขึ้นสู่เป้าหมายที่เจ้าของหุ้น ดีลเมกเกอร์ และมาร์เกตเมกเกอร์ต้องการแล้ว คนกลุ่มนี้จะทุบราคาหุ้นทิ้ง โดยขายหุ้นยกล็อต รายย่อยที่ไม่รู้เท่าทัน เห็นแต่ว่าหุ้นน่าจะมีราคาขึ้นต่อไปอีก ก็จะขายหุ้นไม่ทัน ติดยอดดอย และกลายเป็นเหยื่อของกลุ่มขาใหญ่ในที่สุด

แต่เชื่อหรือไม่ว่า วันนี้ตลาดหุ้นไทยยังมีนักลงทุนบางประเภทที่เข้ามามีบทบาทสำคัญในตลาดหุ้นมากขึ้นอย่างต่อเนื่อง และมีข้อที่ได้เปรียบกลุ่มทุนเดิม เข้ามาทำราคาหุ้น และมีอิทธิพลในตลาดหุ้น อย่างที่ “ขาใหญ่” ที่ยึดหัวหาดในตลาดหลักทรัพย์ไทยมานานยังออกอาการหวั่นเกรง!

โดยผู้เล่นที่เข้ามามีอิทธิพลต่อตลาดหุ้นไทย ชิงกำไรจากขาใหญ่ๆ ต่างๆ 3 ผู้เล่นใหญ่ คือ นักการเมืองผู้คุมอำนาจรัฐ, กองทุนในประเทศ และ Prop.Trade (Proprietary Trader) หรือบริษัทโบรกเกอร์ซื้อขายหลักทรัพย์เพื่อแสวงหากำไรโดยตรง ไม่ใช่เพียงแค่หาค่านายหน้า